De menselijke hoogmoed tegenover de storm

PieterMijn goede vriend. Heden ontving ik via die onbegrijpelijke NOS een bericht uit de rubriek Algemeen Nieuws. De titel luidt: 'Onweersbuien zorgen plaatselijk voor overlast, code geel overal opgeheven'. Hm-hm! Laat uw dienaar, Pieter Hendrik van der Linden, daar eens zijn licht over laten schijnen.

PieterCode geel? Zijt gij soms door de duivel bezeten? Denkt de moderne mens werkelijk dat een waarschuwing met een kleurtje de toorn van de Schepper kan bezweren? Wij lezen in het Oude Testament hoe de Heer de aarde straft met droogte. En nu, na een lange tijd zonder regen, opent Hij eindelijk de sluizen van de hemel. Het droge land, dat hard is als steen, kan dat water natuurlijk niet direct opnemen. Dat noemen wij wateroverlast. Dat betekent simpelweg dat er veel te veel water tegelijk valt om netjes weg te stromen.

PieterMaar wat doet de mens van tegenwoordig? Gaan zij bidden in de kerk? Neen, en nogmaals neen! Zij klagen in dit bericht over een voetbalwedstrijd. Dat is een spelletje waarbij volwassen mannen tegen een bal trappen. Dat moest blijkbaar worden stilgelegd vanwege de bliksem. God bewaar ons! De hemel scheurt open, de donder rolt, en men treurt om een onderbroken balspel!

PieterVerder lees ik over brandweerlieden in de bossen bij Budel. Zij moesten het bos uit vluchten voor het onweer. Kijk, dat is tenminste verstandig. De natuurkrachten, gestuurd door de Allerhoogste, laten zich niet temmen door onze zwakke mensenhanden. De bliksem is immers het zwaard van de Heer! Wij moeten met ontzag en respect naar die donkere wolken kijken. Niet met ergernis over ons verstoorde vermaak.